وی افزود: «اگر کیفیت بالاتر میخواهیم، باید الزامات و زیرساختهای تحقق آن را نیز فراهم کنیم. نباید فراموش کنیم که صنعتخودرو کشور سالها تحتتاثیر اقتصاد و فرهنگ مدیریتی دولتی قرار داشته است؛ درحالی که خودروسازان برتر جهان طی دههها بر اساس استراتژیهای بلندمدت، سرمایهگذاری مستمر و نقشه راه مشخص حرکت کردهاند، ما هنوز در بسیاری از موضوعات اساسی صنعتخودرو فاقد یک راهبرد منسجم، پایدار و بلندمدت هستیم.»
علینژاد تاکید کرد: «این نگاه به هیچوجه بهمعنای توجیه کیفیت پایین یا کاهش سطح انتظارات نیست؛ برعکس، استانداردها و الزامات کیفی باید جدی و رو به ارتقا باشند؛ اما مسئولیت کیفیت نیز باید در سراسر زنجیره، از سیاستگزار و خودروساز تا قطعهساز، تامینکننده مواداولیه و خدمات پس از فروش دیده شود.»
وی ادامه داد: «به اعتقاد من، پیش از رفتن به سراغ نسخههای پیچیده و بعضا پرهزینه ارتقای کیفیت، باید ابتدا روی بدیهیات و زیرساختهای کیفیت کار ریشهای کنیم؛ فرهنگ کیفیت را در سازمانها نهادینه کنیم، توان طراحی و مهندسی را توسعه دهیم، انطباق محصول با مشخصات فنی را تضمین کنیم و دوام و قابلیت اطمینان را به یک هدف اصلی در توسعه محصول تبدیل کنیم. بدون تقویت این پایهها، افزایش بازرسی، جرایم یا سختگیریهای قراردادی بهتنهایی نمیتواند کیفیت پایدار ایجاد کند.»
علینژاد در پایان گفت: «کیفیت جهانی هدف ماست؛ اما نقشه راه رسیدن به آن باید با واقعیتهای ایران نوشته شود.»
